Young Adult Program

Zondagavond gesprek gehad met Sam, de Engelse directeur van Anjali. Hij gaf een goede indruk van de situatie op school. De financieen waren weer meer op orde dan toen wij in de zomer ons een hoedje waren geschrokken van de chaos en drijgende tekorten. Er komt voldoende binnen om slalarissen te betalen en om de kids te eten te geven. En nu dus ook om de oudere kinderen naar een reguliere school te sturen. De bedoeling is om dit ook uit te breiden naar de intermediate groep, maar die groep is het grootst dus daar moet nog veel meer voor binnen komen willen ze zover zijn.

Over het “Young Adult Program”, dat over de kinderen gaat die te oud worden voor dit schooltje, hebben wij uit Nederland een uitgebreide mail gestuurd, met hoe wij dachten dat dit eruit zou moeten zien. Sam heeft daar ook weer verder over nagedacht, wat een gerustellende gedachte is. Er wordt een passende vervolgopleiding gezocht voor elk kind, en een woonruimte waar de jongeren bijelkaar kunnen wonen met een soort ‘moeder’ om te koken en te wassen.

Wij kwamen terug naar Siem Reap om te horen hoe het ervoor stond op school, en eigenlijk is het verhaal dat de boel weer goed gemanaged wordt, en dat zolang er voldoende geld binnenkomt alles goed gaat. Op welke wijze Rem en ik vanuit Nederland een rol gaan spelen in het “Young Adult Program” moet nog verder bespoken worden. Of dit in stichtingsvorm gaat gebeuren of niet. Misschien laten we de coordinatie en uitvoering wel gewoon hier, en adopteren wij een aantal kinderen. Of we financieren het jongerenhuis, dat kan ook. Zoals gezegd, voordat we weer vertrekken moeten we nog een keer goed de dingen bespreken. In ieder geval gaat Remko nog door de boekhouding lopen, volgen onze kinderen met hun vrienden les, en ga ik weer een lesje voorbereiden aan de hand van James Morrison’s ‘Undercovered’, want de kids hebben gevaagd of we weer wat konden gaan zingen. De liedjes die ze in de zomer geleerd hebben, zullen ze tijdens het kerstfeest ook nog doen, met Preuk op de gitaar. Geweldig!