Hoe vier je oud en nieuw, als je in een boeddhistisch land bent met een heel eigen kalender en een daarbij behorend oud en nieuw dat pas in onze maand april valt?
Ik denk dat als je de pech hebt om in the middle of nowhere van Cambodja zit, er weinig te feesten valt, en je om negen uur met de kippen op stok gaat. Saai!
Heb je het geluk om in Siem Reap te zijn op de avond van de 31 december, dan zit je gegarandeerd goed. En gemeten aan de drukte in de stad naar mate de dag vorderde, waren alle toeristen waar die zich tot dan toe dan ook mochten bevinden in het land er op attent gemaakt dat Siem reap the place to be zou zijn.
Overdag werden op Pubstreet al de nodige voorbereidingen getroffen(wat niet de officiele naam is, alleen grote straten hebben namen zoals 'Sivutha' road of 'Monivong Boulevard', kleintjes hebben gewoon een nummer dus bijvoorbeeld 'Street no 71'. Het waarom betreffende "Pubstreet"lijkt me voor iedereen duidelijk).Mega geluidsboxen werden neergezet en voortdurend getest, om vette muziek doorheen de straat in te duwen, en om het aftellen te begeleiden als het bijna 12 uur zou zijn. Elke bar of restaurant was hard aan het werk om de baractiviteiten van binnen naar buiten te verplaatsen, zodat er 's avonds lekker veel bier en andere dranken aan de man gebracht konden worden. Daar tussen door liep ik met Pech, mijn 15 jarige maatje van Anjali te flyeren voor de Trivia Quiz die in de vroege avond in de 'Funky Munky Bar'gehouden zou worden. Hoe meer zielen hoe meer vreugd en hoe meer geld in het laatje zou je zeggen want de opbrengsten van deelname waren voor Anjali-House. Normaal gesproken vind ik flyeren wel leuk om te doen,maar deze middag was het snel gedaan met de lol. En eigenlijk wil ik er in dit kader niet al te veel over kwijt, maar vooruit: ik heb aan den lijve mogen proeven aan het verschil tussen het Toerist-zijn en het Cambodjaan-zijn. Toeristen komen graag naar Angkor Wat en genieten van alle voordeeltjes die er hier te krijgen zijn, alleen moet je niet ongevraagd aangesproken worden door een local. Dat vinden toeristen opdringerig, en heel vervelend. Aangezien ik een wereldburger ben en voor alles al uitgemaakt ben in mijn leven van Marrokaanse (in Marokko nota bene) tot Filipijnse (ok) tot Japanse (en dat vind ik echt heeeeel erg niet leuk, diegene was niet eens blind!)en hier dus ook voor Cambodjaanse, mocht ik even proeven aan de argwanende, koloniale houding van de gemiddelde (mede-)toerist.Ze kijken je aan alsof je op het punt staat ze te beroven van hun geld, terwijl je ze alleen uitnodigt voor een feestje. Wow! Met Pech kon ik er nog wel om lachen, maar eigenlijk vond ik het steeds minder leuk, ook omdat dat dus blijkbaar de standaard houding is naar mijn plaatselijke maatjes (wat mot je vamme?).Weer wat geleerd. Of eigenlijk........
Terug naar de leuke dingen van de dag. Want eigenlijk was het een heel bijzondere goede dag voor ons. De reden waarvoor we naar Siem Reap teruggekomen waren,was het maken van duidelijke afspraken met Anjali over het Young Adult Program en de financiele ondersteuning waar wij ons voor zouden gaan inzetten eenmaal terug in Nederland. We werken hier volgens de plaatselijke normen, en dat betekent een hoop tijd verdoen aan wachten,wachten en nog 's wachten, afspraken die toch weer niet nagekomen worden om wat voor reden dan ook en nog meer wachten......Maar afijn, de laatste dag van het jaar was het dan eindelijk zover: de oprichting van " Friends of Anjali.nl" is een feit! Ons eigen NGO'tje! Wat een heerlijke, verlossende dag!! Nu kunnen we aan de slag met het zoeken naar geld voor het begeleid kamerwonen voor de jongeren die al echt te oud dreigen te worden om op Anjali te wonen, geld om opleidingen en studies te financieren en te helpen bouwen aan een toekomst voor deze kinderen. Een jongen is al verzekerd van een sponsor die zijn universitaire studie gaat betalen, dus dat is mooi nieuws. Een andere jongen volgt nu een opleiding tot elektricien en dat kan nog uit de pot van Anjali zelf, dus ook dat gaat goed. Nu de rest nog!
Onze oudjaarsavond kon dus al niet meer stuk. 's Avonds nog met het hele team vrijwilligers (Engeland, Duitsland, New-Zeeland,Australie en wij)meegedaan met de Funky Munky Trivia Quiz, en............gewonnen!! Er is uiteindelijk meer dan 100 dollar opgehaald die avond, dus dat viel ook niet tegen.Wat wel tegen valt is dat je denkt een aardige algemene kennis te hebben, en dan toch nog op zoveel vragen geen antwoord te hebben......toch maar weer vaker 'twee voor twaalf' kijken?
Na dit spelletje en het gewonnen gratis bier (waarop Matthijs hoogstverbaasd uitriep: Maar mama, lust jij bier? Dat drink jij nooit!)snel de straat opgegaan en ons in de menigte gestort tussen allemaal bezweette bierdrinkende feestgangers, helemaal leuk en zonder vechtpartijen. Wel heel veel politie om toezicht te houden, maar ook die hadden het naar hun zin en hadden het druk met het vuurwerk te filmen met hun mobieltjes!!
Een groot voordeel is dat vuurwerk officieel niet is toegestaan, maar voor de toeristen werd dat toch mondjesmaat toegelaten, dus vuurpijlen werden de lucht in geschoten, en verschillende kleuren sierden de lucht boven de stad. Een vuurpijl hou je hier gewoon in je hand, niet moeilijk doen verder. En dat er allemaal electriciteitskabels hangen deert ook niemand. Het is maar goed dat hier geen inspectiedienst is die op de veiligheid toezicht houdt, anders was het hele feest niet doorgegaan. Tot ver na 12 uur is er gefeest, waren de kraampjes open en was het een en al gezelligheid.
En dat terwijl elders in de stad de mensen totaal geen boodschap hebben aan ons eindejaarsfeest, en gewoon net als elke andere dag om een uur of tien naar bed zijn gegaan om op 1 januari om 4 uur de dag weer te beginnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten