Na het ontbijt in de Frangipani villa hebben we afscheid genomen van onze heerlijke design hotelkamers, om deze in te ruilen voor een bungalowtje aan de zuidkust van Cambodja. Ondanks dat we een dag eerder vertrokken uit het hotel dan geboekt was, stond de eigenaar Rith er ook om ons uit te zwaaien. Zoals al eerder verteld, was het eigenlijk door hem dat we ons programma hebben omgegooid. Hij gaf zo hoog op over de schoonheid van dit kustgebied, dat we toch wel erg nieuwsgierig werden. En ach, wat is nou een autorit van drie uur als je al het natuurschoon voor terug krijgt?
Zodra we de stad verlaten hadden, werd het beton ingeruild voor rijstvelden, palmbomen en traditionele houten paalwoningen. De weg naar het zuiden is grotendeels geasfalteerd, en je kan aardig doorrijden omdat het aantal auto's en vrachtwagens niet hoog is. Wel rijden er overal kinderen op fietsjes, soms wel met z'n drieeen op een fiets, en het lijkt ze niets te doen dat een auto als de onze met 100 km p/u voorbij raast. Veel brommertjes hebben de functie van kleine vrachtauto's: volgebouwd aan weerskanten van de bestuurder met zakken rijst of fruit, tuft zo'n brommertje over de weg. Hoe de bestuurder het gevaarte stabiel en rijdende weet te houden is een kunst op zich!
En dan heb je nog de ossenkarren, nou ja hier dan getrokken door witte, uitgemergelde koeien. Of loslopende koeien, die heb je ook en eentje zorgt ervoor dat de chauffeur uit alle macht op zijn rem moet staan om er niet overheen te rijden.
Langs de weg is het een en al bedrijvigheid en je kijkt je ogen uit omdat er overal wel wat te zien valt: de mannen die nieuwe huizen bouwen, de kinderen die op het erf spelen, mannen die al kletsend langs de weg een hapje eten bij een plaatselijk tentje, de kapper die met niet meer dan en stoel en een spiegel aan de muur zijn werk kan doen. Overal zijn mensen druk bezig met hun dagelijks leven, en wij rijden daar doorheen en genieten van het uitzicht. Wij, dat zijn Rem en ik, want de kids spelen 'Legoracers' op de computer........duh!
Uiteindelijk wordt die rit van drie uur ons toch een beetje te lang, en net op het goede moment blijken we aangekomen te zijn in Kep.
In de koloniale tijd was dit voor de Fransen de Place to be om het stadse leven in Phnom Penh te ontvluchten, en bouwden zij hier hun buitenhuis. Ook de toenmalige koning had hier een optrekje, en zelfs een prive-eilandje voor de kust waar hij zijn speciale gasten ontving. Helaas laat ook hier de Rode Khmer weer sporen achter: huizen werden geplunderd of verwoest, van de bewoners bleven alleen de vissers over. Van sommige buitenhuizen staan de muren nog overeind, maar dan heb je ook alles gezegd. Je ziet het verval van wat ooit grandeur uit gestraald moet hebben en ook van de boulevard kan je je voorstellen dat hier ooit de dames in lange rokken met parasol hebben geflaneerd. Jammer dat er nu niet de energie in gestoken wordt om de boel op te knappen, want als toeristisch oord heeft het voldoende aantrekkingskracht in de vorm van de kleine onbewoonde eilandjes voor de kust die aardige witte stranden schijnen te hebben, en het natuurreservaat dat loopt tot aan de Vietnamese grens.
Wat ze hier in ieder geval zeker nog moeten hebben is een ATM...........de dichtstbijzijnde automaat staat in Kampot, 25 km verderop. Aangekomen bij de bungalows bleek er alleen in contant geld afgerekend te kunnen worden. Daar hadden we even geen rekening mee gehouden, want er moet voor de overnachting natuurlijk wel betaald worden! De taxi was net weer vertrokken, dus Rem achterop een brommertje bij een wildvreemde op weg naar Kampot. Nou dat is geen fijn gevoel, zeker niet gezien het voorval van een maand geleden waarbij een toerist om een paar dollar op weg naar de 'killing fields' is vermoord. Maar goed Rem blijft daar redelijk nuchter bij en ja twee uur later was hij er weer. Lekker gelunched met de driver langs de rivier in Kampot. Hij had wel even het idee waar gaan we nu naar toe. De bami goreng met eenden eieren langs de straat bleek zeer goed te doen. Wel nog een lekke band gehad onderweg maar dat is niet zo gek op de wegen hier en dan met zijn tweeen op zo'n brommertje scheuren. Enorm genoten van de omgeving, want iedereen is momenteel bezig om het rijst van het land te halen en te dorsen. Ik blij dat ie weer terug was!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten