We hebben vandaag en lange dag gemaakt, samen met onze tuktuk driver Boren. Het begon bij de bamboetrein. Dat was heel leuk, maar ook wel een beetje eng, want er was een brug over een riviertje die zelf gemaakt was van allemaal hout, en daar moesten we overheen. Het spoor is heel oud, het stamt uit de tijd dat de Fransen hier de baas waren. Toen zij vertrokken, werd het spoor niet meer gebruikt. Maar nu dus weer wel. Doordat het niet goed is onderhouden al die jaren, zitten er veel kromme stukken in, of sluiten de stukken niet goed op elkaar aan. Als je dan over zo'n stuk gaat, voel je dat wel!!
Het bamboetreintje bestaat uit twee stuks wielen met een stokje ertussen, daarbovenop is van bamboe een vlonder gemaakt, en de passagiers kunnen op een matje en kussens zitten. Je gaat niet zo heel hard, want het treintje rijdt op een soort brommermotortje, maar het is wel leuk! Als er een tegenligger aankomt, moet de trein met de minste lading van het spoor af, en bouwt het daarna weer op om door te rijden. Of als er twee treintjes achter elkaar aankomen, dan moet je ook van het spoor af. Er was ook een trein waar twee brommers opgezet werden om vervoerd te worden. Je kan met de trein helemaal van Battambang naar Phnom Penh, maar dat is mij een beetje te ver!
Daarna zijn we naar Wat Banan gegaan. Onderweg reden we door dorpjes en zagen we langs de rivier wijnranken en andere groenten verbouwd worden, heel mooi was dat. De Wat Banan is een tempel. bovenop een berg. We moesten 380 treden oplopen om er te komen. Boven hadden we mooi uitzicht over het landschap, en de tempel was natuurlijk niet meer heel maar wel mooi. Er liep ook een straathondje, Schurfie. Honden mogen we hier niet aaien, want ze hebben ziektes en vlooien en schurft, maar sommige zien er toch lief uit. Vooral Schurfie. Ik mis mijn eigen hond, daarom vind ik het ook leuk om hier honden te zien.
Na de wat Banan gingen we naar de Phnom Sompeuv, daar moesten 1025 treden beklimmen, om de verschillende tempels te kunnen bekijken. Ook hier was het uitzicht erg mooi. Van bovenaf kon je Cambodjaanse sneeuw zien. Dat is niet zo fijn als onze sneeuw. De aarde is hier rood, en de wegen die geen asfalt hebben zijn rood en stoffig. Als de auto's eroverheen rijden komt het stof overal. De planten worden ook helemaal rood, en de huizen zijn rood. Van boven op de berg kon je een hele wolk zien.Later moesten we met de tuktuk er ook doorheen, dus hebben we maar van die mondkapjes gekocht. Het is echt heel vies, en mijn moeders haar was helemaal hard geworden van dat stof. Maar dat boeit mij niet echt (da's een geintje)
In ieder geval, op deze berg zijn ook grotten. En daar gooide de Rode Khmer kinderen en volwassenen in naar beneden. Erg zielig. Je kon hier ook weer schedels en botten opgestapeld zien liggen. er zat een boeddhistische non in de grot, we hebben een donatie gedaan en ik kreeg een zegen en een armbandje.
We waren om 5 uur pas weer in het hotel. We moesten snel douchen, want we gingen naar de circusvoorstelling van Phare Ponleu Selpak. Dit project is ook voor arme kinderen, en ze leren er muziek maken, schilderen en tekenen en acrobatiek. De voorstelling was superleuk. Ze maakten veel grapjes maar je verstond er geen ene reet van, toch kon je het best wel begrijpen. En de kunstjes die ze deden waren best knap. Later dit jaar toert de voorstelling van de beste leerlingen van PPS door Europa. Ze komen niet naar Nederland, maar wel naar Belgie. Dan gaan we er zeker naartoe, en ik kan het iedereen aanraden dat ook te doen. Want het is heel knap dat ze gewone arme kinderen zo goed hebben kunnen leren kunsten te doen. De leeftijd van de acrobaten is 12 tot 21. Ze oefenen elke dag na school. Mijn vader en moeeder hebben nog twee kunstwerkjes gekocht. Allebei een hoofd van de tempel van Angkor Thom. Ze zijn goed gemaakt.
Morgen gaan we weer terug naar Siem Reap. Voor het kerstfeest met de kinderen van Anjali.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten