Lekker uitgeslapen zaten we vanochtend bij ons ontbijtje te genieten van de ochtendzon en de geluiden die van de straat onze tuin in kwamen. Om de tien minuten loopt er wel een verkoper van hapjes langs met zijn karretje, al dan niet met megafoon zijn koopwaar aan te prijzen. De tuktuk mannen wachten voor de deur van de villa, in de hoop dat je gebruik gaat maken van hun diensten, en kletsen wat met elkaar. Soms rijdt er een auto langs, vaker nog een brommertje. Vandaag is het zaterdag, dus redelijk rustig in het verkeer. We voelen ons ervaren genoeg met de hier geldende verkeersregels om ieder op een fiets en een kind achterop de stad te gaan verkennen.
Zoals ik al had geschreven: onze tussenstop in Phnom Penh staat in het teken van de schone kunsten, dus rijden we naar het ' Java art cafe', dat zich op een paar honderd meter van het Vrijheidsmonument bevindt. Het staat midden op een groot verkeersplein, ergens in de jaren zestig neergezet om de overheersing van vreemdelingen te herdenken, en tegenwoordig eigenlijk ook ter nagedachtenis van allen die overleden zijn als gevolg van het Rode Khmerregime (hebben we dat ook weer gezien, weinig spectaculair).
De combinatie van cafe en expositieruimte maakt het 'Java art cafe' tot een leuk plekje om even bij te komen van de warmte waarin we gefietst hebben. Het is half elf 's ochtends alweer lekker heet hier, dus een cola light gaat er goed in. Vandaag vindt hier en veiling plaats van schilderijen van jonge kunstenaars uit Battambang, een stad niet ver van Siem Reap vandaan.
Het bijzondere van deze kunstenaars is dat zij opgegroeid zijn in een vluchtelingenkamp in Thailand, en weer teruggekeerd zijn naar eigen land. In het kamp hebben zij als sociaal emotioneel programma schilderlessen gevolgd bij een Franse kunstenares, die de lessen ook weer heeft opgepakt in Battambang. Daaruit is het ' Phare Ponleu Selpak' opgericht (zie www.phareps.org) dat nu bestaat uit een child care centre, een leisure centre en social services ten behoeve van de minder bedeelden in de regio Battambang. Vooral het leisure centre is mooi, want dat spitst zich toe op de kunsten, varierend van teken en schilderkunst tot aan circusacrobatiek.
We hebben ingetekend voor de veiling die eind van de middag plaats gaat vinden. De stukken hangen in het cafe aan de wand, We hebben wat mooie dingen gezien, bepalen ons budget en verheugen ons op het spel van het bieden later op de dag. Alles hangt af van onze medebieders natuulijk: wat zijn dat voor mensen, wat zou hun budget zijn, zijn het kunstkenners of filantropen, of gewoon expats uit het wereldje van de NGO's?
Om de tijd te doden bezoeken we nog wat andere galeries. Bij een zien we een schilderij wat ons beiden meteen bevalt, en die prima in de collectie past zoals we die voor ogen hebben: een doorsnede van wat de hedendaagse kunst in Cambodja te bieden heeft, met toch dat typisch eigens in zich zonder dat de nadruk te veel komt te liggen op het het traditionele dat voortkomt uit de Khmerkunst ( zoals je dat terugziet in de tempels van Angkor, want daar wordt uiteraard veel op teruggegrepen, zeker in de decoratieve kunst: boeddhabeelden, apsara's, de danseressen uit de hindoemythologie, en florale motieven) dat je hier overal om je heen ziet. De kunst op straat, bestemd voor de doorsnee toeristen om mee te nemen als souvenir, is niet wat waar we onze C'art-collectie mee willen vullen.
Dus onze eerste aankoop is een expressief werkje, dat weliswaar een profiel van een boeddhahoofd laat zien, maar dusdanig anders dan anders door de kleurstelling en streek, dat het uitsteekt boven de werken met hetzelfde thema. We hebben het gereserveerd om op de terugweg op te halen. Er niet aan gedacht om op de foto te zetten, anders stond het hier nu ter illustratie! In ieder geval zijn we er molto contento mee.
Eigenlijk bestaat de veiling uit het officiele deel van vandaag, en een stille verkoop van een nog groter deel van de collectie die op zondag wordt voltrokken. Spannende dagen dus!
Bij het bieden vandaag heeft Remko het bordje meerdere malen omhoog gehouden, meer ook om de boel een beetje op gang te brengen. Want uiteindelijk opkomst viel mij een beetje tegen. De bezoekers waren meer een ons kent ons groepje expats, dat als soort van vriendendienst naar de organisatoren op de veiling was afgekomen. Het eerste stuk dat werd aangeboden moest zonder bod weer retour!! Jammer genoeg was het ook niet een van onze favorieten. Maar het doek waar we wel voor gingen, en uiteindelijk ook een klein gevecht voor hebben moeten leveren, is wel degelijk naar ons gegaan!! En, kan ik daar ook trots aan toevogen, het is ook het mooiste stuk dat erbij zat, dus een beetje trots zijn we er wel op.
Morgen gaan we dan weer terug voor het vervolg, ook daar zitten en paar werken bij die we errug graag willen hebben, dus hebben we besloten om de rest van de dag niet veel meer te doen en terug te fietsen naar het hotel. Want vergeet niet: de hele dag hebben we onze kids op de bagagedrager meegesjouwd, en die hebben het tot op het laatst goed gedaan en niet gezeurd, dus hadden ze hun portie Cartoon Network wel verdiend.
Het is nu acht uur, en we gaan en hapje eten bij de "Del Gusto Boddhi Tree" ook zo fijn hier: overal zonder zeuren een heerlijke vegetarische maaltijd, en laat ik even de Hollander uithangen: het kost geen cent!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten