Booming artscene

We hebben inmiddels alle galeries in Phnom Penh wel zo'n beetje bezocht, en het resultaat is 6 kunstwerken van jonge kunstenaars uit Battambang. Deze stad ligt in het noorden van Cambodja, hemelsbreed niet ver verwijderd van Siem Reap maar door het niet al te uitgebreide wegennet toch nog op zo´n drie uur rijden ver gelegen. We zijn erg benieuwd hoe deze aankopen in Nederland zullen vallen. Voor alsnog zijn Rem en ik dik tevreden, en hebben we zeker de mooiste stukken van de veiling mee kunnen nemen. Ik had al eerder geschreven over het tweede deel van de veiling, waarin stukken in de stille verkoop gingen. Inschrijven kon tot gisteren 4 uur, daarna ging het automatisch naar de hoogste bieder. Over 3 waren we zeker dat die in ons bezit zouden komen, maar over 1 stuk moest weer zwaar gevochten worden. Tot op de laatste minuut voor vier uur hebben Matthijs en Lot over het schilderij gewaakt, en zodra onze tegenstander zijn bod verhoogde, moesten wij daar weer overheen. Net voor vieren gaf hij te kennen dat hij afhaakte. Pfff.....dat heeft weer wat zweet gekost! Jammer genoeg laat wifi niet toe om foto´s te uploaden, anders had ik ze er meteen bijgezet!

Bij het afhalen van de schilderijen kwamen we weer een paar mensen tegen die ook de dag daarvoor bij de veiling waren, waaronder een Schotse landschapsarchitect die al 20 jaar in Azië woont en het grootste gedeelte daarvan in Cambodja. Hij wist te vertellen dat de artscene hier echt booming is, en was het met mij eens dat we goede aankopen gedaan hadden. Ook weer wat tips gekregen over tentoonstellingen en andere plekken die voor ons interessant kunnen zijn.

Omdat de kunstenaartjes afkomstig zijn uit Battambang, zullen wij later tijdens onze reis ook daarheen gaan om te zien wat daar verder nog gebeurd. Voor de kids hebben we daar nog een leuk uitje gepland (want die zijn al die schilderijen en het gepraat erover inmiddels al aardig zat). Net buiten de stad ligt een oude spoorbaan, ooit in de franse tijd aangelegd maar nu niet meer in gebruik. Althans, niet officieel. De mensen uit de dorpen langs de spoorlijn zagen hun kans om zichzelf en goederen alsnog over het spoor te vervoeren middels een in elkaar geknutseld treinstel van bamboe! Zo bestaat er nu een onofficiele dienstregeling van noord naar zuid en vice versa, over een spoorlijn. Dus wat gebeurd er als ze elkaar onderweg tegenkomen? Er wordt rustig een van de treinstellen ontmanteld: mensen eraf, lading eraf, houten planken eraf en als laatste de wielen. En als de tegenligger zijn reis heeft hervat, dan wordt het boeltje weer opgebouwd en klimmen de passagiers er weer op zodat de reis weer hervat kan worden. Dat is toch schattig!! Het kan ook allemaal op deze manier, omdat alles hier zo relaxed is, en het tempo laag ligt. Met 100km p/u over de rails denderen is er hier niet bij. Dat kan ook niet omdat niemand de rails onderhoud, dus zitten er gaten in, die opgevuld moeten worden met bamboestokjes. Tot dat die het weer begeven en vervangen moeten worden.

Dus dat beloofd een leuk ritje te worden. Maar ik loop nu op de zaken vooruit, verslag volgt tzt.

Nog even terug naar de kunsten.

Maanden geleden had Remko al zitten googlelen op kunstacademies en scholen waar kunstonderwijs gegeven wordt. Een daarvan is hier in Phnom Penh, Reyum gallery and art school. Wat we ervan op internet hadden gezien, beloofde veel goeds en we verheugden ons er dus al stevig op. Helaas!!

Deze maand zal de artschool gesloten worden, door gebrek aan fondsen (en waarschijnlijk ook slecht management. is mij in de wandelgangen verteld). Het prins Claus fonds (voor wie ermee bekend is) heeft drie jaar gedoneerd, maar dit houdt nu op. Zo ook blijkbaar twee andere geldschieters. Jammer, jammer,jammer. Er was ook verder niemand van het management aanwezig in het gebouw, er hing wat werk van afgestudeerde kunstenaartjes, best aardig ook. En we hebben nog wat werkjes meegenomen voor de collectie van het C'art Project.