Ik zou bijna nog vergeten te vertellen over de toevallige ontmoeting met een stadsgenote op het moment van ons vertrek. De tuktuk's waren al weer volgeladen met onze koffers, we waren afscheid aan het nemen van Eva van Pure, toen ik aangesproken werd door een meisje dat via de Cambodian Dutch Organisation van Jan (eigenaar van Baca Villa) lesgaf op het dorpsschooltje en paar kilometer buiten de stad. Haar moeder had ons in Het Streekblad zien staan, en haar erop geattendeerd dat wij ook in Siem Reap verbleven, en met hetzelfde doel. Grappig dat je elkaar dan toch tegenkomt op de valreep. En dat ook zij liever nog niet terug naar huis wilde. Straks lopen er dus twee meisjes in Zoetermeer, een groot en een klein, met een 'I love Cambodia' t-shirt aan!
Een ander toeval is dat we 'onze Ties' op ons laatste bezoek aan The Blue Pumpkin toch weer aan het werk troffen. Beneden werden we al ontvangen door een van zijn collega's: 'Mr Doung is working upstairs today', dus boven gekomen was het weer leuk kletsen, en heel veel excuses van zijn kant dat hij er niet was op de afgesproken tijd. Zijn telefoon was afgesloten door niet op tijd betaald te hebben (herkenbaar voor de jeugd waar ook ter wereld?). en zijn brommertje was stuk gegaan.
Uitgezwaaid door alle medewerkers van de Pumpkin lounge, en Thijs met een gratis afscheidsijsje kwam een einde aan ons laatste bezoek (waar we natuurlijk ook weer de allerbeste brownies van Azie hebben gegeten met een heerlijke fruithake erbij!). Dat ik ooit voor vertrek had kunnen denken dat ik hier op ransoen zou leven, en uit voorzorg mijn eigen Fjord-crackers had meegenomen! Wat een grap!
Dus met deze twee ontmoetingen op de valreep,zijn we vertrokken uit Siem Reap. Met de belofte om in december weer terug te zijn!
En voor ik het vergeet, dit is onze vriend Doung:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten