Gisteren was ons plan om de zon te zien zakken achter de tempels van Angkor mislukt door de tropische regenbui die over ons stadje trok. Reuze jammer natuurlijk, want het schijnt heel bijzonder te zijn. Maar ach, we waren nu zo vroeg wakker, we konden de hele dag tussen de tempels vertoeven. Het was maar goed dat we voor 15 dollar en tuktuk voor de dag hadden geregeld, want het was echt geen tien minuten fietsen naar de tempels!
Allereerst naar Angkor Wat getuktukt dus, HET symbool van Cambodja. Staat ook op de vlag van het land, en toegeven het silhouet met de drie torens (of stupa's moet ik zeggen denk ik) is erg indrukwekkend. De tempel is gewijd aan Shiva, want in de 12e eeuw was ook dit land nog Hindoeistisch.
Als je dichterbij komt, is het echter wel even schrikken. De staat van dit erfgoed is ronduit zorgelijk. Zure regen heeft het zandsteen in vreselijke mate aangetast. Ik verwacht dat als er niets gebeurd op zeer korte termijn, we over tien jaar alleen nog steenresten hebben liggen. Wat een drama zou zijn voor het land. Cambodja heeft geen natuurlijke bronnen waarop zij kunnen terugvallen, en dus is toerisme een zware pijler waarop de economie draait. Er zijn gelukkig wel weer buitenlandse initiatieven die zich bezig houden met de restauratie van de verschillende tempels, maar als we het Aziatische tempo volgen, dan is de zaak alsnog bij voorbaat verloren.
Ondanks de slechte staat is er nog voldoende moois te bewonderen. te beklimmen en te fotograferen. Helaas werkt wifi hier zo traag, dat het downloaden van foto's niet lukt binnen de tijd van een hapje en een drankje (ons 'hotel'Baca Villa heeft geen wifi, dus moet het altijd in een restaurant tijdens het eten even snel en verslagje erin zetten). Jammer, want Angkor zien is vele malen indrukwekkender dan een vage beschrijving van mij. Ik waag me er verdere dan ook niet aan nog uit te wijden over de tempels, behalve dan iedereen op te roepen zo snel mogelijk naar Cambodja te gaan, wil je er zeker van zijn nog iets van de schoonheid van dit erfgoed te zien!
Oke dan, nog even over het beklimmen van de tempels. Voor ons, doorsnee toeristen, zijn de geerodeerde trappen naar de toppen van de tempels vervangen door gewone houten exemplaren. Waaghalzen, of zielen die levensmoe zijn kunnen het echter niet laten om tóch de oude, supersteile trappen te gebruiken. Hier zou dus een foto van onze Remko moeten staan, want ja jullie begrijpen het al, hij behoord tot de eerste categorie. Tjongejonge. Geen moment dat hij eraan denkt, vrouw en kinderen te hebben! Die beneden met zweet tussen de billen staan te wachten tot hij het topje bereikt heeft. Ik durfde echt niet te kijken. En ik zou het kunnen vragen, maar het antwoord weet ik al: hij voelt zich weer helemaal DE MAN!
Tot slot nog een welkom aan onze nieuwe volger: hallo Toetie. Vermaak je je een beetje met onze verhaaltjes?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten