Na een dag reizen zijn we aangekomen in Bangkok, onze eerste stop in Azie.
We zijn vertrokken vanaf Dusseldorf, dus eerst twee uur moeten karren. Leuk vliegveld daar, en ze hebben en Starbucks dus de eerste Frappucino hebben Rem en ik alweer van kunnen genieten. Mooi ruim gebouw, overzichtelijk en lekker licht.
De vlucht met Emirates stelde niet zoveel voor. Het verhaal gaat dat ze er alles aan willen doen om de nummer een positie van de SIA of MAS willen afsnoepen, maar daar tippen ze nog lang niet aan. Oud toestel(even slikken: een airbus!) maar redelijke veel beenruimte en lekker 'He 's just not that into you' gekeken (voor de tweede keer). Eten was oke, vooral de Asian Vegeterian-hap was super lekker!
Het vliegveld van Dubai heeft een redelijk nieuw terminalgebouw. Ik herinner mij mijn eerste keer dat ik op Dubai kwam. Dat was in 1980, en we landden er midden in de nacht. Voor het eerst kwam ik in een woestijn en zag ik wc's geheel opgetrokken uit marmer met gouden kranen. En dan al die mannen in lange witte jurken midden in de nacht biddend op een kleedje, heel bijzonder. Die witte jurken lopen er ook nu nog rond, alleen is de wc en stuk eenvoudiger geworden en is het een grote koopgoot van merkartikelen met jongens en meisjes uit Azie achter de toonbank. Ik vind dat niet leuk.
Een paar jaar geleden speelde heel kort de mogelijkheid voor Rem om te solliciteren naar een baan in Dubai: wat ben ik blij dat dat niet is doorgegaan. Scheve verhoudingen tussen bevolkingsgroepen, en veel te veel geld voor een klein land zodat ze van gekkigheid niet meer weten wat ze ermee moeten doen. Bah! Terwijl de moslimbroeders in de regio in armoede en ellende leven, verdoet men in Dubai zijn tijd op een indoorskibaan of een golfbaan: in de woestijn!! Niks voor ons die waanzin, dus ook blij dat we voor de volgende vlucht konden instappen naar Bangkok.
Ook Bangkok heeft sinds kort een nieuwe luchthaven, Swarnaboem geheten (ja, je schrijft het heel anders en veel ingewikkelder, maar zo spreek je het dus uit!)en dat is prachtig geworden: veel licht en staal ook hier weer lekker ruim en veel mooier dan het oude vliegveld waar ik voor het laatst was in 1995 met doodzieke papa, op weg naar huis in Indonesie om daar voorgoed te blijven.
En zo was de vliegreis voor mij weer heel bijzonder met veel herinneringen aan vroeger.
De kleintjes vinden het reizen allemaal al heel erg normaal, en hebben totaal geen moeite met de lange reis en het slapen in een vliegtuigstoel. Nou, laat ik het anders zeggen: Lot maakt er geen probleem van, die gaat gewoon met haar hoofd op mijn schoot en met haar benen op die van Rem liggen, en ja, languit liggend is het goed slapen in een vliegtuig. Matthijs heeft weer een hoop spelletjes gedaan op de computer en films gekeken, dus die was ook weer in z'n nopjes. Bovendien hebben ze allebei een boek gekregen van "The cat in the hat". De verfilming (met Mike 'Oh yeah baby' Meyers als The Cat) is zwaar favoriet bij Matthijs,Lot en mijzelf als kerstfilm, dus daar waren zij en ik wel blij mee. Bovendien kunnen we dat ook weer gebruiken als voorleesverhaal op school. Dus die hebben niet te klagen gehad aan boord, onze wereldkids.
Rem en ik doezelden zo af en toe even weg, meer is 't niet. Dus we zijn blij dat we zo in een lekker schoon bedje gaan slapen, in Bangkok, Thailand.
En wat een verademing is 't om hier te zijn! Om 20.30 stapte we het terminalgebouw uit om over te stappen in de taxi naar ons appartement, heerlijk die warme deken over je heen te voelen. Joepie!
Tijdens de rit (die in theorie en uur zou moeten duren,maar waar onze chauffeur een klein half uurtje over deed)hebben we niet veel van de stad kunnen zien, behalve dat er veel hoogbouw is. Het verkeer viel mij erg mee, zo druk was het niet. Maar we zitten dan ook niet in het midden van het centrum, net iets erbuiten, in een 'goede buurt', zoals en meneer op de luchthaven mij wist te vertellen. Dat was wel weer een opluchting, want ook dit hotel is geboekt vanuit nederland via Booking.com, mijn allerfavorietste website. Het is altijd weer een verrassing wat je uiteindelijk achter de deur vindt, maar het valt helemaal mee. Het is een ruim appartement, kids hebben en eigen kamer met badkamer, en ouders ook. Wasmachine met droger (dat laatste is helemaal geweldig, aangezien die van mij thuis al driekwart jaar kapot is, dus ook hier weer: joepie! En verder van alle gemakken voorzien. We kunnen binnen en buiten zwemmen, squashen, twee malls in de buurt om te shoppen, een Tesco en een Carrefour in de buurt (ook zo'n afwijking van mij: struinen in supermarkten om te zien wat voor gekke dingen ze in het buitenland in de schappen leggen) en de skytrain naar het centrum vertrek op een minuut of vijf lopen van ons hotel vandaan.
Morgen, als we uitgeslapen zijn en een ontbijtje genuttigt hebben, worden we opgehaald met een minivan voor een stadstour van 4 uur. Helemaal top, dan hebben we de hoogtepunten van Bangkok ook gezien, en krijgen we een beeld van de plattegrond van de stad.
Overigens, Thailand staat bekend als het land van de glimlach (of zoiets), maar ik heb tot nu toe maar weinig mensen echt zien lachen. Dan waren ze bijvoorbeeld op Bali toch wel een stuk vrolijker. Maar goed. Wie weet wat we morgen allemaal tegenkomen. En wie weet krijgen we dan het cliche ook te zien.
We zijn vertrokken vanaf Dusseldorf, dus eerst twee uur moeten karren. Leuk vliegveld daar, en ze hebben en Starbucks dus de eerste Frappucino hebben Rem en ik alweer van kunnen genieten. Mooi ruim gebouw, overzichtelijk en lekker licht.
De vlucht met Emirates stelde niet zoveel voor. Het verhaal gaat dat ze er alles aan willen doen om de nummer een positie van de SIA of MAS willen afsnoepen, maar daar tippen ze nog lang niet aan. Oud toestel(even slikken: een airbus!) maar redelijke veel beenruimte en lekker 'He 's just not that into you' gekeken (voor de tweede keer). Eten was oke, vooral de Asian Vegeterian-hap was super lekker!
Het vliegveld van Dubai heeft een redelijk nieuw terminalgebouw. Ik herinner mij mijn eerste keer dat ik op Dubai kwam. Dat was in 1980, en we landden er midden in de nacht. Voor het eerst kwam ik in een woestijn en zag ik wc's geheel opgetrokken uit marmer met gouden kranen. En dan al die mannen in lange witte jurken midden in de nacht biddend op een kleedje, heel bijzonder. Die witte jurken lopen er ook nu nog rond, alleen is de wc en stuk eenvoudiger geworden en is het een grote koopgoot van merkartikelen met jongens en meisjes uit Azie achter de toonbank. Ik vind dat niet leuk.
Een paar jaar geleden speelde heel kort de mogelijkheid voor Rem om te solliciteren naar een baan in Dubai: wat ben ik blij dat dat niet is doorgegaan. Scheve verhoudingen tussen bevolkingsgroepen, en veel te veel geld voor een klein land zodat ze van gekkigheid niet meer weten wat ze ermee moeten doen. Bah! Terwijl de moslimbroeders in de regio in armoede en ellende leven, verdoet men in Dubai zijn tijd op een indoorskibaan of een golfbaan: in de woestijn!! Niks voor ons die waanzin, dus ook blij dat we voor de volgende vlucht konden instappen naar Bangkok.
Ook Bangkok heeft sinds kort een nieuwe luchthaven, Swarnaboem geheten (ja, je schrijft het heel anders en veel ingewikkelder, maar zo spreek je het dus uit!)en dat is prachtig geworden: veel licht en staal ook hier weer lekker ruim en veel mooier dan het oude vliegveld waar ik voor het laatst was in 1995 met doodzieke papa, op weg naar huis in Indonesie om daar voorgoed te blijven.
En zo was de vliegreis voor mij weer heel bijzonder met veel herinneringen aan vroeger.
De kleintjes vinden het reizen allemaal al heel erg normaal, en hebben totaal geen moeite met de lange reis en het slapen in een vliegtuigstoel. Nou, laat ik het anders zeggen: Lot maakt er geen probleem van, die gaat gewoon met haar hoofd op mijn schoot en met haar benen op die van Rem liggen, en ja, languit liggend is het goed slapen in een vliegtuig. Matthijs heeft weer een hoop spelletjes gedaan op de computer en films gekeken, dus die was ook weer in z'n nopjes. Bovendien hebben ze allebei een boek gekregen van "The cat in the hat". De verfilming (met Mike 'Oh yeah baby' Meyers als The Cat) is zwaar favoriet bij Matthijs,Lot en mijzelf als kerstfilm, dus daar waren zij en ik wel blij mee. Bovendien kunnen we dat ook weer gebruiken als voorleesverhaal op school. Dus die hebben niet te klagen gehad aan boord, onze wereldkids.
Rem en ik doezelden zo af en toe even weg, meer is 't niet. Dus we zijn blij dat we zo in een lekker schoon bedje gaan slapen, in Bangkok, Thailand.
En wat een verademing is 't om hier te zijn! Om 20.30 stapte we het terminalgebouw uit om over te stappen in de taxi naar ons appartement, heerlijk die warme deken over je heen te voelen. Joepie!
Tijdens de rit (die in theorie en uur zou moeten duren,maar waar onze chauffeur een klein half uurtje over deed)hebben we niet veel van de stad kunnen zien, behalve dat er veel hoogbouw is. Het verkeer viel mij erg mee, zo druk was het niet. Maar we zitten dan ook niet in het midden van het centrum, net iets erbuiten, in een 'goede buurt', zoals en meneer op de luchthaven mij wist te vertellen. Dat was wel weer een opluchting, want ook dit hotel is geboekt vanuit nederland via Booking.com, mijn allerfavorietste website. Het is altijd weer een verrassing wat je uiteindelijk achter de deur vindt, maar het valt helemaal mee. Het is een ruim appartement, kids hebben en eigen kamer met badkamer, en ouders ook. Wasmachine met droger (dat laatste is helemaal geweldig, aangezien die van mij thuis al driekwart jaar kapot is, dus ook hier weer: joepie! En verder van alle gemakken voorzien. We kunnen binnen en buiten zwemmen, squashen, twee malls in de buurt om te shoppen, een Tesco en een Carrefour in de buurt (ook zo'n afwijking van mij: struinen in supermarkten om te zien wat voor gekke dingen ze in het buitenland in de schappen leggen) en de skytrain naar het centrum vertrek op een minuut of vijf lopen van ons hotel vandaan.
Morgen, als we uitgeslapen zijn en een ontbijtje genuttigt hebben, worden we opgehaald met een minivan voor een stadstour van 4 uur. Helemaal top, dan hebben we de hoogtepunten van Bangkok ook gezien, en krijgen we een beeld van de plattegrond van de stad.
Overigens, Thailand staat bekend als het land van de glimlach (of zoiets), maar ik heb tot nu toe maar weinig mensen echt zien lachen. Dan waren ze bijvoorbeeld op Bali toch wel een stuk vrolijker. Maar goed. Wie weet wat we morgen allemaal tegenkomen. En wie weet krijgen we dan het cliche ook te zien.
Hallo globetrotters,leuk te lezen dat de reis tot nu toe voorspoedig is verlopen. Die hindernis weer genomen. Grappig dat je weer in Dubai bent geweest, ik herinner het me ook, midden in de nacht op dat helverlichte vliegveld midden in de woestijn (niet dat je dat zag!)Leuk die tour door Bangkok,heerlijk is al weer 13 jaar geleden dat wij, Uz, Patsy en ik daar waren, helaas veel te kort. Gelukkig dat wij tegenwoordig internet tot onze beschikking hebben dat scheelt telefoonkosten. In elk geval veel plezier en lekker genieten van de thaise curries hmmmmm. Moeten er toch ook weer es heen, nou wij volgen jullie op de voet en geniet er lekker van. Dikke kus voor de kids liefs Tuti en Michel
BeantwoordenVerwijderen